Buddhistvinayas.info

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!

วิธีการที่ภิกษุทั้งหลายสามารถพิจารณาเลือกเสนาสนะต่างๆต่อการเข้าอยู่อาศัยเพื่อ
ความเหมาะสมว่า เสนาสนะชนิดใดที่เอื้อต่อการประพฤติปฏิบัติภายใต้กฎเกณฑ์ ๒ ประการ คือ
เสนาสนะที่เหมาะสม ๑ เสนาสนะที่ไม่เหมาะสม ๑ในกฎเกณฑ์เหล่านี้ พึงสำรวจดูให้ถ่องแท้ว่า เสนาสนะที่เหมาะนั้นต้องมีสภาพหรือ
สิ่งแวดล้อมที่อยู่อาศัย เป็นที่เงียบสงัด อาทิ กุฎี เรือนว่าง ป่า เป็นต้น ทั้งอาจกล่าวได้ว่าสถานที่
นี่เองทำให้พระสงฆ์หรือภิกษุทั้งหลาย รู้จักการบริหารตนและการทำหน้าที่ของตนให้ครบถ้วน
โดยเป็นแบบอย่างที่ดีหรือเป็นศาสนทายาทที่ดี วิธีการที่พระสงฆ์ได้อยู่อาศัยในที่ที่เหมาะกับจริต
ของตนเองจึงเป็นประโยชน์ต่อการบรรลุธรรมที่เรียกว่า ปฏิบัติสะดวก บรรลุเร็ว(สุขาปฏิปทา ขิปฺ
ปาภิญฺญา)ตรงกันข้ามหากพระสงฆ์ไม่มีโอกาสเข้าอยู่ในสถานที่ที่เหมาะสมโอกาสที่จะหาความ
เจริญในธรรมก็ล่าช้าหรือหมดโอกาสที่ดีไป เรียกว่า ปฏิบัติลำบาก บรรลุช้า (ทุกฺขาปฏิปทา
ทนฺธาภิญฺญา) Read the rest of this entry »

ในสมัยพุทธกาล หาได้ง่าย
เงียบสงัด ประหยัดค่าใช้จ่าย มีคุณค่าและถือเป็นแบบอย่างที่ถูกต้องในทางพระพุทธศาสนา
ประเภทแรก ได้แก่ เสนาสนะตามธรรมชาติ ดังนี้
๑) โคนไม้ เช่น ต้นศรีมหาโพธิ์ ซึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอยู่อาศัยโคนไม้ ก็ทรงเสพ
เสนาสนะเช่นนี้ จนได้บรรลุอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ ทำประโยชน์เกื้อกูลแก่ชาวโลกทั้งมวล
มาแล้ว
๒) ป่า เช่น เวฬุวัน และชีวกัมพวัน ซึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าใช้เป็นที่แสดงธรรมแก่
พระขทิรเรวตเถระ นอกจากนั้นป่าช้า ยังมีพระมหากัสสปเถระ เป็นต้นเป็นแบบอย่าง๓) ถ้ำ เช่น ถ้ำสุกรขาตา ที่พระสารีบุตรเถระใช้เป็นที่ปฏิบัติสมณธรรมจนได้บรรลุ
อมตธรรมขั้นสูง(บรรลุพระอรหัต)
ประเภทที่สอง ได้แก่ เสนาสนะที่เป็นสิ่งก่อสร้าง ดังนี้ Read the rest of this entry »

จังหวัดเชียงใหม่ เป็นวัดที่มีธรรมชาติป่าไม้รื่นรมย์
คล้ายวัดสวนโมกข์ มีเจดีย์ที่ทำเป็นอุโมงค์ไว้รอบฐานสำหรับฝึกปฏิบัติธรรมที่เก่าแก่สมัย
ประชาชนและภิกษุสงฆ์อย่างเหมาะสมแห่งหนึ่งทางล้านนา นอกจากนั้นยังมีกุฏีสร้างเป็นแบบ
ลักษณะวัดป่าเป็นสัดส่วน มีเขตพุทธาวาส เขตสังฆาวาส เขตฆราวาสหรือแม่ชีเป็นระเบียบดู
เรียบง่าย ซึ่งจุดเด่นคล้ายสวนโมกข์ มีหอธรรมโฆษณ์ที่เป็นแหล่งค้นคว้า ศึกษาตำรา สื่อธรรมะ
และงานเผยแผ่ธรรมแก่พุทธศาสนิกชน แม้บริเวณป่าก็มีป้ายเขียนเป็นคติธรรมเตือนใจประหนึ่ง
ว่าต้นไม้พูดได้ฉะนั้น
๔) วัดตโปทาราม(ร่ำเปิง)๑๑ จังหวัดเชียงใหม่ มีเสนาสนะที่เป็นสัดส่วนเช่นกัน เป็น
ระเบียบ สะอาด งดงาม บรรยากาศรอบวัดล้วนเป็นสิ่งเอื้อต่อการปฏิบัติธรรมเหล่า
พุทธศาสนิกชนทุกคน ตลอดถึงมีกัลยาณมิตร-กัลยาณธรรมคอยให้การสนับสนุนการปฏิบัติธรรม
อย่างสม่ำเสมอ Read the rest of this entry »

ผู้ศึกษาหรือนักปฏิบัติควรใส่ใจธรรมที่
เป็นใหญ่หรือสำคัญต่อการฝึกปฏิบัติธรรม เรียกว่า อธิปไตย(ความเป็นใหญ่) ๓ ประการ ซึ่งช่วย
ส่งเสริมแรงในการปฏิบัติของพระสงฆ์ให้มีกำลังสติปัญญาและกำลังใจยิ่งขึ้น ดังพระดำรัสของ
พระผู้มีพระภาคที่ปรากฎในอังคุตตรนิกาย ติกนิบาต๑๕ว่า
ภิกษุในธรรมวินัยนี้อยู่ในป่าบ้าง อยู่ตามโคนไม้บ้าง อยู่ในเรือนว่างบ้าง ย่อม
เห็นประจักษ์ว่า “เราออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิต ไม่ใช่เพราะเหตุแห่งจีวร
บิณฑบาต เสนาสนะ เราออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิต ไม่ใช่เพราะเหตุแห่งความ
มีหรือความไม่มีเช่นนั้น อนึ่ง เราถูกชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส
และอุปายาสครอบงำชื่อว่าถูกทุกข์ครอบงำ มีทุกข์อยู่ตรงหน้า ทำอย่างไร การทำ
ที่สุดกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้จะพึงปรากฏ การที่เราละกามเช่นใดแล้วจึงออกจากเรือนบวช
เป็นบรรพชิต เราพึงแสวงหากามเช่นนั้น หรือกามที่เลวกว่านั้น นั้นไม่สมควรแก่เรา Read the rest of this entry »

…ภิกษุในธรรมวินัยนี้อยู่ในป่าบ้าง อยู่ตามโคนไม้บ้าง อยู่ในเรือนว่างบ้าง
ย่อมเห็นประจักษ์ว่า “เราออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิต ไม่ใช่เพราะเหตุแห่งจีวร
บิณฑบาต เสนาสนะ เราออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิต ไม่ใช่เพราะเหตุแห่งความ
มีหรือความไม่มีเช่นนั้น อนึ่ง เราถูกชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส
และอุปายาสครอบงำชื่อว่าถูกทุกข์ครอบงำ มีทุกข์อยู่ตรงหน้า ทำอย่างไร การทำ
ที่สุดกองทุกข์ทั้งสิ้นนี้จะพึงปรากฏ พระธรรมอันพระผู้มีพระภาคตรัสไว้ดีแล้ว ผู้
ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง ไม่ประกอบด้วยกาล ควรเรียกให้มาดู ควรน้อมเข้า
มาในตน อันวิญญูชนพึงรู้เฉพาะตน ก็เพื่อนพรหมจารีผู้รู้เห็นอยู่ มีอยู่ การที่เราบวช
ในธรรมวินัยที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ดีแล้วนี้พึงเกียจคร้านประมาทอยู่นั้น ไม่สมควร
แก่เราเลย…
ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ธัมมาธิปไตย Read the rest of this entry »

การใช้ปัญญาเป็นเครื่องพิจารณาเลือกเสนาสนะที่จำเป็นต่อการปฏิบัติธรรมนั้นจึงเป็น
เรื่องสำคัญอย่างยิ่ง คือทำให้ชีวิตสมณะไม่ไร้ค่าหรือเป็นที่บำเพ็ญเพียรได้สมบูรณ์ ย่อมเหมือน
แมลงผึ้งคัดเลือกดูดเกสรดอกไม้เฉพาะส่วนที่เป็นประโยชน์ต่อการทำรวงผึ้ง ฉันใด พระสงฆ์หรือ
พระโยคาวจรก็พึงเป็นฉันนั้น ถือเอาเฉพาะเสนาสนะที่เป็นดุจขุมทรัพย์ที่ธรรมชาติให้มาอย่างไม่
ต้องไปแสวงหาให้เหน็จเหนื่อยเหมือนฆราวาสที่ต่างพากันมุ่งหน้าทำมาหาเลี้ยงชีพอย่างรีบเร่งลุ่ม
หลงกันอยู่ในเวลานี้ พระสงฆ์ผู้ฉลาดพึงพิจารณาใช้สอยอย่างระมัดระวังจิตของตนอยู่เสมอ ก็
ย่อมแสวงหาอมตธรรมได้โดยไม่ยาก เพราะวิสัยที่ดีของสมณะต้องเป็นผู้เลี้ยงง่ายสันโดษด้วย
ปัจจัย ๔ (ยถาสารุปปสันโดษ) ตราบใดที่จุดหมายของตนยังไม่สำเร็จจะต้องก้าวหน้าปฏิบัติขัด
เกลากิเลสในใจของตนให้สุดกำลังความสามารถให้ได้ ไม่ว่าจะยากลำบากเพียงใดก็ตาม ไม่ควร
เป็นผู้เกียจคร้านต่อการเจริญกัมมัฏฐานของตน แม้ทำงานให้แก่สังคมก็ตามที ควรมีเวลาได้ Read the rest of this entry »